Op de materiaallijst staat "silicone" als polymeer. Er staat niet bij hoe het uitgehard is – en die ene keuze, platina of peroxide, bepaalt de geur, de naleving van regelgeving, de helderheid en de kosten, meer nog dan het basismateriaal zelf. Teams die dit aan de fabriek overlaten, komen er meestal pas na de eerste klacht achter welk materiaal ze hebben gekregen.
“"Het hangt ervan af" is hier het verkeerde antwoord, omdat de beslissing grotendeels binair is en vrijwel onomkeerbaar zodra de gereedschappen en materialen zijn gekozen. Hier volgt de harde waarheid.
Het korte antwoord
- Als het onderdeel in contact komt met voedsel, huid of het lichaam, of als een hoge helderheid vereist is, dan is platina uitharding noodzakelijk. Geen ruilhandel te bespreken.
- Als het gaat om een industrieel of algemeen toepasbaar onderdeel waarbij de kosten doorslaggevend zijn en geur/helderheid er niet toe doen, dan is peroxideharding qua prijs de beste optie.
- De dure fout is het gebruik van waterstofperoxide op een gevoelig onderdeel om materiaalkosten te besparen, met als gevolg geurklachten, langere uithardingstijd en mislukte migratietests.
Hoe kies je in één vraag?
Begin hier, voordat je een afwegingstabel bekijkt:
- Contact met voedsel/huid/lichaam, of hoge transparantie vereist → Platina.
- Industrieel, contactloos, kostenbewust, geurtolerant → Peroxide.
De meeste onderdelen lossen zich op langs deze lijn. De onderstaande afwegingen zijn alleen van belang wanneer een onderdeel zich dicht bij de grens bevindt.
Platina versus peroxide: een vergelijking naast elkaar
| Factor | Platina (toevoeging) | Peroxide |
|---|---|---|
| Geur / bijproducten | Geen, geurloos | Sporen van residu; nabehandeling is nodig om te verwijderen. |
| Helderheid / vergeling | Hoge helderheid, weinig vergeling | Gemiddelde helderheid, meer vergeling |
| Voldoende conformiteit | FDA 21 CFR 177.2600, LFGB, USP Klasse VI / ISO10993 | Algemene industrie; moeilijk te voldoen aan de strenge migratie-eisen voor voedsel en medicijnen. |
| Na-uitharding | Vaak minimaal | In feite verplicht (~200°C, ~4 uur) |
| Materiaal-/katalysatorkosten | Hoger (platina-katalysator) | Lager |
| Werkelijke kosten inclusief transport | Minder vervolgstappen | Voeg oventijd + risico op afval toe |
Lees de laatste twee rijen samen: de besparing op grondstoffen door peroxide neemt af zodra je de uithardingstijd in de oven en het afval door resterende geur meerekent. Bij gevoelige onderdelen is peroxide vaak niet goedkoper, alleen op papier.
Waardoor ontstaat het prijsverschil?
De materiaalkostenbesparingen van peroxide zijn reëel, maar drie kostenfactoren geven de doorslag:
- LFGB-kwaliteit siliconen hebben een gehalte dat ongeveer 20–30% hoger ligt dan standaard FDA-kwaliteit. Het vereist een beter basispolymeer en een langere nabewerking, niet alleen een andere katalysator.
- Producten van medische kwaliteit (USP Klasse VI / ISO 10993) moeten worden gegoten in een cleanroom van klasse 100.000. Dat is een vast bovenliggend, peroxide-industrieel onderdeel dat nooit wordt gebruikt.
- Nabehandeling met peroxide verlengt de oventijd (~200 °C, ~4 uur), verhoogt het energieverbruik en vereist meer handelingen. Zien Siliconenproducten na uitharding.
Bereken de totale kosten inclusief transport en levering, niet de materiaalkosten: materiaal + nabewerking + afval of herstelwerkzaamheden als gevolg van geur- en migratieproblemen + risico op een nieuwe offerte als het onderdeel niet aan de eisen voldoet.
Hoe het vormproces en het volume de uithardingskeuze beïnvloeden
Het genezingssysteem staat zelden op zichzelf — het volgt een proces:
- LSR (vloeistofinjectie) is bijna altijd een behandeling met toevoeging van platina. Hoge precisie (tolerantie tot ±0,02 mm), hoge reinheid, geen braamvorming, maar hoge gereedschapskosten en een hogere minimale bestelhoeveelheid.
- HTV (solid compression) wordt gemaakt met platina of peroxide. Goedkopere gereedschappen, ruimere toleranties, beter geschikt voor kleine tot middelgrote volumes. Zie HTV-silicone.
De keuze voor een uithardingssysteem bepaalt dus ook je proces en minimale bestelhoeveelheid. Bij een kleine oplage van een platina-onderdeel wordt meestal HTV gebruikt, niet LSR.
Remming van platina-uitharding: controleer op contaminatie
Bij additieharding (platinaharding) is er één faalmechanisme dat peroxideharding niet heeft: inhibitie. Contact met zwavel, aminen, tin (resten van condensatiehardingskatalysatoren) of sommige weekmakers kan de harding vertragen. Het resultaat is een onvolledige harding en een kleverig oppervlak.
Dit is van belang wanneer:
- Het onderdeel wordt overgoten op een ander substraat of lijm.
- De gereedschappen of de productielijn worden gedeeld met tinsiliconen (condensatiehardend).
Als die besmetting niet onder controle te krijgen is, verscherp dan de procesisolatie of ga over op een andere aanpak. Peroxidevulcanisatie waar het onderdeel dat toelaat.
Uithardingssysteem per producttype
De meeste categorieën worden netjes afgehandeld:
| Producttype | Uithardingssysteem |
|---|---|
| Fopspenen, bijtringen, voedingssets (slabbetje / kom / lepel / bord) | Platina |
| Medische slangen, menstruatiecups, optische onderdelen | Platina |
| Industriële afdichtingen en pakkingen, siliconenplaten en -strips | Peroxide |
| Algemene, contactloze dagelijkse onderdelen | Peroxide |
Als een onderdeel beide toepassingen heeft — een industriële afdichting die later in contact komt met voedsel — kies dan standaard voor platina en controleer of aan de norm wordt voldaan voordat de matrijs wordt gemaakt.
Veelgemaakte fouten bij het kiezen
De meest voorkomende fout is dat dit puur als een kostenpost wordt beschouwd. Een koper kiest voor waterstofperoxide om materiaalkosten te besparen op een onderdeel dat in de buurt van voedsel of de huid komt. Het laat zich prima vormen. Vervolgens:
- Geurklachten komen pas binnen nadat de onderdelen in de verzegelde verpakking hebben gezeten.
- Testen van extractie-/migratiebestanden (algehele LFGB-migratie, USP Klasse VI) mislukt
- De "goedkopere" versie wordt sowieso opnieuw aangeboden in platina — nu met tijdverlies.
De tweede misstap is het te specifiek specificeren: betalen voor platina voor een verborgen industriële pakking die het nooit nodig had. Platina is de veilige standaard voor contactonderdelen, geen universele upgrade.
Wanneer het type genezing er niet toe doet
Voor industriële onderdelen met lage specificaties, die niet in contact komen met het contactoppervlak en ondoorzichtig zijn, en geen geurgevoeligheid hebben, werken beide systemen, maar waterstofperoxide is kosteneffectiever. Verspil geen kostbare engineeringtijd aan discussies over uithardingschemie voor een onderdeel waarvoor geen conformiteits- of sensorische eisen gelden.
Wat u moet controleren voordat u een offerte uitbrengt
Het uithardingssysteem is gebaseerd op drie specificaties, dus bepaal deze eerst: contactcontext (voedsel / huid / lichaam / geen), vereiste conformiteitsnorm (FDA 21 CFR 177.2600 / LFGB / USP Klasse VI) en helderheid/geurtolerantie. Als deze eenmaal vaststaan, is de keuze meestal al gemaakt – en daarmee ook de kosten.
Voor details op systeemniveau, zie Platina-vulcanisatie En Peroxidevulcanisatie; voor specifieke informatie na de behandeling, zie Siliconenproducten na uitharding; zie voor de definitie en een overzicht van de methode Wat is siliconenvulcanisatie?.
